ReadyPlanet.com
dot
dot
สถานีโทรทัศน์
dot
bulletช่อง 1 workpoint
bulletช่อง 3
bulletททบ.5
bulletช่อง 7
dot
เพลงไทย
dot
dot
เพลงบรรเลง
dot
dot
เพลงสากล
dot
bulletMeat Loaf - I'd Do Anything For Love (But I Won't Do That)
bulletMichael Learns To Rock - 25 Minutes
dot
รวมลิงค์เว็บเพื่อนบ้าน
dot
dot
Newsletter

dot


ผม ผีเสื้อและตัวร่านในเช้าวันหนึ่ง

 ผมสลัดตัวจากที่นอนในขณะทีเปลือกตายังไม่เปิด เมื่อลูกสาวมาเขย่าตัว บอกว่า "พ่อสายแล้ว เดี๋ยวหนูไปโรงเรียนไม่ทัน"

ผมเดินลงบันไดจากชั้นสองมาสู่ห้องครัว เพื่อจัดเตรียมอาหารเช้าให้แก่ลูกสาว และต้มน้ำชงกาแฟให้ตัวเอง
ในหัวผมมีเสียลั่นดังตึบๆ ด้วยฤทธิ์เบียร์จากงานเลี้ยงเมื่อคืน ลำคอแห้งผ่ะผ่าวกลิ่นบุหรี่ยังคละคลุ้งยามเมื่อพ่นลมหายใจ
 
อาหารเช้าของลูกถูกผมลำเลียงสู่โต๊ะอาหารหลังจากผมกระดกกาแฟหยดสุดท้ายหมดถ้วย
คาเฟอีนในกาแฟดำทำให้เสียงในหัวผมที่ดังตึบๆ เบาบางลงหลังจากผมอาบน้ำชำระคราบไคล สบู่เหลวนกแก้วกลิ่นพฤษาฉุนรุนแรง ทำให้ผมกระปรี้กระเปร่าขึ้น
 
ในขณะที่ลูกสาวยังจัดการกับอาหารเช้าไม่เสร็จ
ผมจึงออกไปเดินในสวนดอกไม้ ที่พี่สาวคนโตปลูกรดน้ำหว่านปุ๋ยด้วยหัวใจที่ถนุถนอม แสงแดดยามเช้าทอแสงประกายมาทักทายผม ผมเหมือนเด็กน้อยที่ทำผิด สายตาของผมจึงไม่สามารถสบตากับแสงที่ทอประกายมาได้ แว่นกันแดดจึงเหมือนวัตถุมงคลช่วยผมปิดเร้นอำพรางความผิดของเด็กน้อยคนนี้ได้
 
ผมเห็นดอกไม้เริงระบำกับแสงแดดเช้า ผีเสื้อขยับปีกวาดไหวลีลาส่งรอยยิ้มมาทักทายมวลดอกไม้ในสวน
จากดอกหนึ่งสู่อีกดอกหนึ่ง ธรรมชาติระบายสีโลกให้เป็นภาพที่งดงามในดวงตาผม
I pad ที่ถืออยู่ในมือผม จึงถูกผีเสื้อและดอกไม้ บันทึกความงดงามในเช้าวันนี้ ด้วยหัวใจแห่งความสุข
ผมยังเดินทักทายดอกไม้ จากดอกหนึ่งสู่อีกดอกหนึ่ง พลันสายตาไปสะดุดกับดวงตาความหม่นหมองของดอกไม้ดอกหนึ่ง
 
ดวงตาแห่งความหม่นหมองกระชากดวงวิญญาณผมให้ไปสงบนิ่งต่อหน้าดอกไม้ดอกนั้นในห้วงแห่งหัวใจที่ปวดร้าว ผมพิจารณา เกษร กลีบดอก กลีบใบ และลำต้น อย่างพินิจใครคือผู้ทำลายเจ้า ใครนำความหมองเศร้ามาให้เจ้ากันนะ
แล้วผมก็เห็นดวงตาแห่งความอาฆาตค่อยขยับคลืบคลานแยกเขี้ยวขบขยี้บดเคี้ยวดอกไม้ดอกนั้น
ผมรำพึงในใจ ตัวร่าน นั่นเอง ผมยื่นมือออกไปเพื่อจะจับมันบดขยี้ให้แหลกตายคามือ ช่วงขณะนั้นผมได้ยินเสียงของแม่ที่เฝ้าเตือนผมเสมอยามเมื่อผมอยู่ในวัยเยาว์ "อย่าเอามือไปจับตัวร่าน พิษของร่านทำให้คัน"
ผมจึงหดมือกลับ มองหากิ่งไม้เหมาะมือ เพื่อเขี่ยตัวร่านให้หลุดพ้นจากดอกไม้
ผมยังไม่ทันได้ไม้ที่เหมาะมือเสียงลูกสาวตะโกนเรียก "พ่อๆ พ่ออยู่ไหน สายแล้วเดี๋ยวหนูไปโรงเรียไม่ทัน"
 
ภรรยาผมทำหน้าที่คนขับรถ ในระหว่างทางจากบ้านสู่โรงเรียน เราต่างนั่งกันไปเงียบๆ แต่ในใจผมตัวร่านยังเกาะติดไม่ยอมปล่อย ดอกไม้ต้องหม่นหมองเพราะเจ้า สวนดอกไม้จะหมดสวยก็เพราะเจ้า เจ้าเป็นผู้ทำลาย เราจะฆ่าเจ้าให้หมด ตัวร่านทำให้ดวงใจผมปวดร้าวบดบังความสวยงามของปีกผีเสื้อ
 
"พ่อถึงโรงเรียนแล้ว หนูลงแล้วนะ สวัสดีค่ะพ่อ"
ภรรยาผมรอจนลูกเดินลับหายเข้าสู่ประตูโรงเรียน จึงค่อยๆเคลื่อนรถออกมาอย่างช้าๆ
ต้นทองอุไรหน้าโรงเรียนกำลังออกดอกเหลืองบานสะพรั่ง ผมมองผ่านกระจกรถออกไป เห็นผีเสื้อขยับปีกวาดไหวลีลาเหนือดอกทองอุไร ตัวร่านแสยะยิ้มมาให้ผมและกล่าวว่า ถ้าไม่มีข้า เจ้าจะไม่เห็นผีเสื้อ
 
ทันใดนั้นผมหยิบ I pad เลือกรูปผีเสื้อยิ้มและดอกไม้เริงระบำพร้อมเขียนข้อความแห่งความสุขส่งให้เพื่อนทาง line
และตั้งแต่วันนั้นผมไม่เคยเห็นตัวร่านในสวนดอกไม้อีกเลย
 
ษุรพจ มีบุญธรรม
fb:zoorapoet meeboondham



เรื่องเล่าที่เขาเขียน

เจ้าสาว...และบทเพลงของผม



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.
ร้านอาหาร แมกไม้ ชายเลน ที่อยู่ :เลขที่ 60/10 หมู่ 2 ตำบลกาหลง : อำเภอเมือง จังหวัด :สมุทรสาคร รหัสไปรษณีย์ : 74000 เบอร์โทร : 081 826 6285, 080 4500 588, 087 750 8223 อีเมล :zoorapoet@hotmail.com เว็บไซต์ : www.RimTown.com